
Wat kun je doen als leraar?
Wat helpt je leerling, wat beter niet, en wat leraren en leerlingen zelf zeggen.
Jouw rol: signaleren, steunen, doorverwijzen
Als mentor, leraar of begeleider voel je je betrokken bij en verantwoordelijk voor het welzijn van je leerlingen. Bij een vermoeden van een eetstoornis wil je helpen. Maar je bent geen behandelaar, en dat hoef je ook niet te zijn.
Wat je wel kunt doen, is heel waardevol: opmerken wat er gebeurt, het bespreekbaar maken, de ouders en het zorgteam inschakelen en een veilige plek op school bieden. Leerlingen vertellen achteraf vaak dat juist hun leraar het verschil maakte.
Wat je wel en niet doet
Wel doen
- Vertel wat je ziet en stel open vragen. "Ik zie dat je de laatste tijd minder vrolijk bent. Hoe gaat het met je?"
- Luister naar wat je leerling zelf wil vertellen.
- Blijf je leerling zien als meer dan het eetprobleem. Praat ook over gewone dingen.
- Zorg voor rust en kleine momenten van contact, bijvoorbeeld in de pauze.
- Schakel je zorgcoördinator in en zorg dat de ouders het weten.
- Wees geduldig. Herstel kost tijd en gaat met vallen en opstaan.
Liever niet doen
- Je leerling aanvallen of confronteren, zeker niet waar anderen bij zijn.
- Meteen het woord eetstoornis noemen. Je leerling zal het in eerste instantie vaak ontkennen.
- Opmerkingen maken over eten, gewicht of uiterlijk, ook geen complimenten.
- Beloven dat je het geheim houdt.
- Zelf de behandelaar willen zijn of afspraken over eten maken.
- Ervan uitgaan dat het over is als je leerling weer eet of op gewicht is.
Wat andere leraren tegenkwamen
Leer van de ervaringen en valkuilen van collega's. Juf Annemiek beschrijft het dilemma dat veel leraren kennen: het liefste en braafste meisje van de klas blijkt anorexia te hebben. Wat is de oorzaak, kun je als school iets doen, moet je de ouders meteen inlichten? Eén en al verwarring.
Luister vooral naar wat je leerling werkelijk aan de orde wil stellen. Val niet aan en noem het woord eetstoornis niet. Ze zullen het in eerste instantie ontkennen. Zeg vooral wat jij ziet, bijvoorbeeld dat ze er de laatste tijd wat minder vrolijk uitziet dan normaal, en stel open vragen.
Ik had nooit gedacht dat zij een eetstoornis had. Ik zag immers niets aan haar. Ze was een vrolijk meisje dat veel lachte, en haar gewicht zag er ook goed uit. Toen ik haar betrapte op overgeven op het toilet, schaamde ze zich. Toen vertelde ze dat ze dit al vijf jaar deed. Samen hebben we hulp gezocht.
Huilend vertelde ze mij dat ze zo graag dun wilde zijn. Ik vertelde haar dat we hulp moesten zoeken en dat we haar ouders ook moesten informeren. Dat wilde ze eerst niet, want ze schaamde zich en voelde zich schuldig. Uiteindelijk heb ik de ouders gebeld. Pas na twee maanden kwam ze naar mij toe om mij te bedanken.
Wat leerlingen hun leraar willen zeggen
Opvallend: leerlingen vertellen vaak dat hun leraar als eerste zag dat er iets mis was. En dat ze daar, soms pas later, dankbaar voor waren.
In het begin was ik echt boos dat de juf het had doorverteld aan mijn ouders. Ik schaamde me kapot. Uiteindelijk ben ik blij dat mijn juf het heeft verteld, anders had ik nooit hulp gehad.
Ik had vroeger een lieve juf op school die tussen de middag met mij een boterhammetje at. We kletsten wat en zij maakte grapjes. Uiteindelijk werd eten weer leuk. Ik kreeg meer zelfvertrouwen en ging weer in mezelf geloven.
Mijn mentor zag dat het niet goed ging en maakte het bespreekbaar zonder ook maar een keer het woord boulimia te noemen. Achteraf gezien was dat best wel fijn. Ik vond het namelijk eng om erover te praten.
Nu ik weer eet en op gewicht ben, denkt iedereen dat ik beter ben. Maar dat is niet zo, want ik geef nog steeds over.
En zorg ook voor jezelf
Een leerling met een eetstoornis in je klas kan je raken. Je maakt je zorgen, je twijfelt of je het goed doet, en je neemt het soms mee naar huis. Dat is normaal. Deel het met je zorgcoördinator of een collega, en weet dat je met je vragen ook bij ons terechtkunt.
Heb je een vraag over je leerling?
Is het echt een eetstoornis? Moet ik de ouders bellen? Wat moet ik wel en vooral niet doen? Bel of mail ons. Je spreekt een ervaringsdeskundige.
Of mail support@isapower.nl. Maandag tot en met vrijdag, 9.30 tot 16.30 uur.
Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je leerling? Zorg dat er vandaag nog contact komt met de huisarts of de huisartsenpost, via de ouders of samen met je zorgcoördinator. Bij acuut gevaar bel je 112.
mijnleerlingheefteeneetstoornis.nl is een initiatief van ISA Power.