Een tienermeisje zit alleen op haar kamer op bed met haar telefoon
Dilemma

Wat als je leerling hulp weigert?

Ontkennen, boos worden of zeggen dat er niets aan de hand is. Het hoort vaak bij een eetstoornis. Zo blijf je in contact, zonder je zorgen los te laten.

Weigeren betekent niet dat je het mis hebt

Voor je leerling voelt de eetstoornis vaak als houvast. Iets wat helpt om met spanning, onzekerheid of verdriet om te gaan. Hulp aannemen betekent dat houvast loslaten. Dat is eng.

Daarnaast spelen schaamte en angst mee. Angst voor de reactie van ouders, voor wat er gaat gebeuren, of om te moeten eten. Veel leerlingen ontkennen in het begin of worden boos. Dat is begrijpelijk. Het is geen reden om te stoppen.

Wat helpt, en wat liever niet

Wel doen

  • Blijf de relatie belangrijk vinden. Praat ook over gewone dingen.
  • Erken de angst: "Ik snap dat dit spannend is."
  • Bied kleine stappen. Eerst een gesprek met de vertrouwenspersoon of de jeugdarts, of samen een afspraak bij de huisarts voorbereiden.
  • Geef keuze in het hoe, niet in het of.
  • Kom erop terug. Een nee vandaag is geen nee voor altijd.
  • Laat je zorgteam meedenken.

Liever niet doen

  • Dreigen, straffen of ultimatums stellen.
  • In discussie gaan over eten, gewicht of wat je leerling zegt te eten.
  • Je leerling controleren in de pauze, tenzij dat zo is afgesproken met de behandelaar.
  • Blijven wachten tot je leerling zelf zover is, terwijl je ernstige zorgen hebt.
  • Alles alleen willen dragen.

Een nee van je leerling betekent niet dat jij niets doet

Ook als je leerling hulp weigert, deel je je zorgen met het zorgteam en zorg je dat de ouders het weten. De verantwoordelijkheid voor hulp en behandeling ligt bij ouders en zorgverleners. Jouw taak is opmerken, doorgeven en in contact blijven.

Is je leerling 16 jaar of ouder? Dan beslist die zelf over behandeling. Blijf aanmoedigen, houd de deur open en overleg met je zorgteam wat er verder kan.

Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je leerling? Zorg dat er vandaag nog contact komt met de huisarts of de huisartsenpost, via de ouders of samen met je zorgcoördinator. Bij acuut gevaar bel je 112.

Het dilemma

"Ik geef over, maar je mag het niet doorvertellen"

Een leerling vertelt je in vertrouwen dat ze na het eten overgeeft. En vraagt je het aan niemand te vertellen. Je wilt het vertrouwen niet beschamen. En je weet dat dit niet geheim kan blijven. Zo kun je het aanpakken.

Bedank je leerling

"Wat goed dat je dit aan mij vertelt. Dat vraagt moed." Je leerling heeft lang getwijfeld voordat die dit zei.

Beloof geen geheimhouding

"Ik ga zorgvuldig om met wat je me vertelt. Maar ik kan dit niet voor mezelf houden, omdat ik me zorgen maak om je gezondheid."

Leg uit waarom

Vaak overgeven kan het lichaam ernstig belasten, ook bij een normaal gewicht. Het kan bijvoorbeeld de zouten in het bloed en het hartritme verstoren. Daarom moet een arts meekijken. Dat is geen straf, het is zorg.

Geef regie over het hoe

Wie vertelt het de ouders: je leerling zelf, jullie samen, of jij? Wanneer: vandaag, of uiterlijk binnen een paar dagen? En wie op school mag het verder weten? Maak duidelijke afspraken.

Overleg en houd je aan de afspraak

Bespreek het met je zorgcoördinator, en houd je aan wat je hebt afgesproken. Ook als je leerling boos wordt. Heeft je leerling nu klachten zoals duizeligheid, flauwvallen of hartkloppingen? Dan schakel je dezelfde dag de ouders en de huisarts in.

In het begin was ik echt boos dat de juf het had doorverteld aan mijn ouders. Ik schaamde me kapot. Uiteindelijk ben ik blij dat mijn juf het heeft verteld, anders had ik nooit hulp gehad.

Karin, had anorexia

In het begin was ik kwaad dat mijn juf mijn ouders had gebeld, maar achteraf was ik zo blij, want anders was ik nooit van mijn eetstoornis af gekomen.

Linda

Ben je vertrouwenspersoon?

Ook dan geldt: geheimhouding heeft een grens als de gezondheid of veiligheid van je leerling in gevaar is. Vertel dat het liefst al aan het begin van een gesprek, dan voelt het later niet als verraad. Volg het beleid van je school, en weet dat je dit soort afwegingen niet alleen hoeft te maken.

Meer voor vertrouwenspersonen

Zit je met een dilemma over een leerling?

Bel of mail ons. Je spreekt een ervaringsdeskundige die weet hoe groot de schaamte kan zijn, en die met je meedenkt over de volgende stap.

Of mail support@isapower.nl. Maandag tot en met vrijdag, 9.30 tot 16.30 uur.

Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je leerling? Zorg dat er vandaag nog contact komt met de huisarts of de huisartsenpost, via de ouders of samen met je zorgcoördinator. Bij acuut gevaar bel je 112.

mijnleerlingheefteeneetstoornis.nl is een initiatief van ISA Power.