
Voor mentoren en docenten
Je ziet je leerlingen elke week. Daardoor merk je vaak als eerste dat er iets verandert. Wat is jouw rol, en waar ligt je grens?
"Ik vermoed dat mijn leerling anorexia heeft. Wat moet ik doen?"
Als mentor of docent zie je je leerlingen elke week. Daardoor merk je vaak als eerste dat er iets verandert. Dat maakt je belangrijk.
Je hoeft geen specialist te zijn. Je hoeft het niet zeker te weten. En je hoeft het niet alleen te doen. Wat je wel kunt doen, is opmerken, het bespreekbaar maken en zorgen dat de juiste mensen het weten.
Wat niet bij jouw rol hoort
- Een diagnose stellen.
- Je leerling behandelen.
- Afspraken over eten maken of controleren wat je leerling eet.
- Beslissen of je leerling mag sporten.
- Een geheim bewaren dat over de gezondheid van je leerling gaat.
Jouw rol in vier stappen
Wat zeg je wel en niet?
Een paar zinnen om mee te beginnen. Gebruik je eigen woorden. Oprecht is belangrijker dan perfect.
Zinnen die helpen
- "Ik zie dat je de laatste tijd stiller bent. Hoe gaat het met je?"
- "Ik maak me een beetje zorgen om je. Wil je daar iets over vertellen?"
- "Je hoeft nu niets te zeggen. Mijn deur staat open."
- "Wat zou je helpen, hier op school?"
- "Ik snap dat dit spannend is. Je hoeft het niet alleen te doen."
- "Ik kan dit niet geheimhouden, maar ik denk wel met je mee over hoe we het vertellen."
Liever niet
- "Je bent veel te dun." Of juist: "Je ziet er weer goed uit."
- "Heb je anorexia?" Een etiket roept vaak ontkenning op.
- "Eet nou gewoon even wat."
- "Ik vertel het aan niemand, beloofd."
- "Weet je wel wat je je ouders aandoet?"
- Discussiëren over wat je leerling wel of niet heeft gegeten.
Vragen die mentoren vaak hebben
Moet ik het zeker weten voordat ik iets doe?
Nee. Een diagnose stelt een arts of behandelaar. Een aanhoudende zorg is genoeg om het te bespreken met je zorgcoördinator.
Mijn leerling ontkent alles. Wat nu?
Dat gebeurt vaak, en het betekent niet dat je het mis hebt. Blijf in contact en geef je zorgen toch door.
Mijn leerling vertelt iets in vertrouwen en wil niet dat ik het doorvertel.
Beloof geen geheimhouding die je niet kunt waarmaken. Geef je leerling wel regie over hoe het verteld wordt.
Moet ik in de pauze letten op wat mijn leerling eet?
Nee, tenzij dat zo is afgesproken met de behandelaar en de ouders. Afspraken over eten horen bij de behandeling.
Wanneer moet ik meteen iets doen?
Bij flauwvallen, duizeligheid, hartkloppingen of dagen niet eten of drinken: dezelfde dag ouders en huisarts. Bij acuut gevaar 112.
Luister vooral naar wat je leerling werkelijk aan de orde wil stellen. Val niet aan en noem het woord eetstoornis niet. Ze zullen het in eerste instantie ontkennen. Zeg vooral wat jij ziet, bijvoorbeeld dat ze er de laatste tijd wat minder vrolijk uitziet dan normaal, en stel open vragen.
Mijn mentor zag dat het niet goed ging en maakte het bespreekbaar zonder ook maar een keer het woord boulimia te noemen. Achteraf gezien was dat best wel fijn. Ik vond het namelijk eng om erover te praten.
Twijfel je over een leerling?
Bel of mail ons. Je spreekt een ervaringsdeskundige die met je meedenkt over wat je zegt en wat je volgende stap is.
Of mail support@isapower.nl. Maandag tot en met vrijdag, 9.30 tot 16.30 uur.
Maak je je zorgen om de lichamelijke gezondheid van je leerling? Zorg dat er vandaag nog contact komt met de huisarts of de huisartsenpost, via de ouders of samen met je zorgcoördinator. Bij acuut gevaar bel je 112.
mijnleerlingheefteeneetstoornis.nl is een initiatief van ISA Power.